Vijf superfoods die al eeuwen gewoon eten waren

Ontdek hoe gewone ingrediënten uit de wereldkeuken plots een hippe status kregen

De term superfood roept vaak beelden op van dure poeders uit verre landen en hippe smoothiebowls. Toch is de werkelijkheid een stuk nuchterder als je kijkt naar de herkomst van veel van deze producten. Wat in westerse supermarkten tegenwoordig in kleine verpakkingen met flinke prijskaartjes ligt, is ergens anders op de wereld al eeuwenlang simpelweg dagelijkse kost. ## Kurkuma en linzen Beide producten zijn al duizenden jaren dagelijkse kost in Zuid-Azië, lang voordat westerse media ze als bijzonder gingen bestempelen. In Indiase keukens vormt kurkuma de vaste basis van talloze kerries en stoofgerechten. Hetzelfde geldt voor linzen, die in tal van traditionele maaltijden een betaalbare en betrouwbare bron van vezels en eiwitten vormen. Wie door de straten van Delhi of Mumbai loopt, ziet dat deze ingrediënten geen exotische uitzondering zijn maar pure volkscultuur. Mensen gebruiken ze omdat ze vertrouwd smaken, betaalbaar zijn en passen bij watteelt en oogst in de regio. De nadruk ligt op de maaltijd als geheel, waarin kruiden en peulvruchten elkaar in balans houden. ## Zoete aardappel en boekweit Deze twee gewassen zijn respectievelijk in delen van Zuid-Amerika en Oost-Azië al eeuwenlang een gewoon basisvoedsel. Boekweit duikt op in traditionele noedels en pannenkoeken in Noord-Azië, terwijl de zoete aardappel op veel plekken in de Andes al eeuwen voor de oogst op het land stond. Ze vullen de maag en leveren belangrijke voedingsstoffen zonder dat daar een marketingcampagne aan te pas komt. In de traditionele eetcultuur van deze regio's draait het om lokaal en seizoensgebonden eten. Dat deze gewassen tegenwoordig in de biologische hoek van de winkel liggen, verandert niets aan hun oorspronkelijke functie. Ze zijn eenvoudigweg voedzaam en passen zich makkelijk aan in allerlei warme en koude gerechten. ## Zeewier Zeewier vormt al generaties lang een dagelijks onderdeel van de Japanse en Koreaanse keuken, ver voordat het als superfood internationaal bekend werd. Van soepen tot rijstrollen en salades, zeewier brengt umami en structuur op het bord. Het is daar een vanzelfsprekende bron van mineralen uit de zee. Wat deze voorbeelden gemeen hebben, is dat al deze producten pas de superfood-status kregen nadat ze buiten hun oorspronkelijke context internationale aandacht kregen. Dat laat meteen zien hoe relatief dat etiket eigenlijk is. Eten dat in de ene cultuur al eeuwenlang gewoon op tafel staat, krijgt elders ineens een glans van exclusiviteit. Wie door die laag marketing heen kijkt, ziet vooral een rijke culinaire geschiedenis die het waard is om zonder opsmuk te waarderen.