Druiven: klein fruit met een grote hoeveelheid antioxidanten

Van schil tot pit: zo zit het antioxidantprofiel van druiven echt in elkaar

Druiven behoren tot de populairste fruitsoorten ter wereld. Ze zijn fris, zoet en makkelijk te eten als tussendoortje. Achter die eenvoudige schil gaat echter een interessante samenstelling aan plantenstoffen schuil die al jaren de aandacht trekt van voedingswetenschappers, zoals Linda de Vries van Wageningen University & Research. Wie zich verdiept in de voedingswaarde van druiven, merkt al snel dat niet elk deel van de vrucht hetzelfde bijdraagt aan je inname van bioactieve stoffen. Het loont de moeite om te kijken naar de specifieke eigenschappen van zowel de schil als de pitten. ## Waar de antioxidanten zich concentreren Resveratrol en andere polyfenolen bevinden zich voornamelijk in de schil van druiven. Dit betekent dat gepelde of geperste druivenproducten een deel van deze stoffen missen tijdens de verwerking. De schil fungeert in de natuur als een beschermende laag tegen invloeden van buitenaf voor de plant. Wanneer je de druif in zijn geheel eet, krijg je deze geconcentreerde stoffen binnen. Het is daarom vaak slimmer om te kiezen voor verse, hele druiven in plaats van heldere druivensappen waar de vezels en schillen uit zijn gefilterd. ## Wat pitten toevoegen Druivenpitten bevatten eigen plantenstoffen, al worden ze door de meeste mensen niet gegeten, wat betekent dat pitloze druiven op dit punt minder bieden dan druiven met pit. Hoewel we pitten vaak uitspugen vanwege de bittere smaak of harde structuur, herbergen ze krachtige antioxidanten zoals oligomere proanthocyanidinen. Wie druiven met pit weet te waarderen, krijgt daardoor een net wat completer pakket aan stoffen binnen dan wie puur voor het gemak van pitloze variëteiten kiest. ## Waarom rode en donkere druiven vaak worden aangeprezen Donkere druivensoorten bevatten doorgaans meer anthocyanen dan groene varianten, wat de kleur en een deel van het antioxidantprofiel verklaart. Anthocyanen zijn wateroplosbare pigmenten die zorgen voor de dieprode, paarse of bijna zwarte kleur van bepaalde druivenrassen. Deze pigmenten behoren tot de flavonoïden en dragen bij aan de totale hoeveelheid beschermende stoffen in de vrucht. Groene druiven hebben op hun beurt weer andere gunstige eigenschappen, maar de donkere varianten scoren op het vlak van specifieke kleurstoffen doorgaans hoger in analyses.